நக்கீரர் அகவல்
கணபதி வணக்கம் ஆசிரிய விருத்தம்
சீர்கொண்ட கரிமுகமு மைந்து கையும்
சிறந்தவா பரணமுடன் ஒற்றைக் கொம்பும்
ஏர்கொண்ட விமலர்கடங் கலியைத் தீர்த்து
எழில்குகற்கு முன்பிறந்து அமரர் மெச்சப்
போர்கொண்ட பிரணவமாய்ப்பிரண வத்துள்
பெருமைசிவ லிங்கமென வந்த மூலம்
கார்கொண்ட பிண்ட மெங்குந் தானாய்
காத்திடுங் கணபதியை வணங்குவோமே
விளக்கம்:
சீர்கொண்ட கரிமுகமும், மைந்து கையும்
– அழகு, அமைதி, பேரருள் கொண்ட முகம் உடைய கரி (யானை) முகம். ஐந்து கரங்களை உடையவன் (விநாயகர் பல கரங்களை உடைய வடிவில் வர்ணிக்கப்படுகிறார்).
சிறந்தவா பரணமுடன் ஒற்றைக் கொம்பும்
– உயர்ந்த ஆடைகளை அணிந்தவனும், தனித்துவம் வாய்ந்த ஒரு கொம்பையுடைய யானை வடிவமும் கொண்டவனும்.
ஏர்கொண்ட விமலர்கடங் கலியைத் தீர்த்து
– பரிசுத்தமான ஞானிகள் வழிபடும் தெய்வமாக, கலியுக துயரை நீக்கும் வல்லமை உடையவன்.
எழில்குகற்கு முன்பிறந்து அமரர் மெச்சப்
– அழகிய குகையில் உறையும், அல்லது அதற்கு முன்பே தோன்றி, தேவர்கள் போற்றும் வகையில் வாழும் மகிமையாளர்.
போர்கொண்ட பிரணவமாய்ப்பிரண வத்துள்
– பிரணவம் (ஓம்) எனும் மந்திரத்தின் வடிவமாகவும், அதில் கலந்து விளங்கும் பரம்பொருளாகவும் உள்ளவர்.
பெருமைசிவ லிங்கமென வந்த மூலம்
– சதாசிவனின் பெருமையைத் தாங்கும், மூலத்தன்மையுடன் சிவலிங்க வடிவில் தோன்றியவர்.
கார்கொண்ட பிண்ட மெங்குந் தானாய்
– கருநிற பிண்டம் போன்று (அல்லது மேகம் போல) உலகம் முழுவதும் நம்முள், வெளியிலும் நிரம்பி நிறைந்த பரிபூரணத் தெய்வம்.
காத்திடுங் கணபதியை வணங்குவோமே
– இப்படிப்பட்ட அருட்சக்தியால் உலகத்தையே காத்திடும் கணபதியை (விநாயகரை) நாம் வணங்குவோம்!
அகவல்
சீர்தரு மூலச் செழுஞ்சுடர் விளக்கே
கார்நிற மேனிக் கற்பகக் களிறே
அல்லல் வினையை யறுத்திடு ஞான
வல்லபை தன்னை மருவிய மார்பா
பொங்கர வணிந்த புண்ணியமூர்த்தி
சங்கர னருளிய சற்குரு விநாயக
ஏழை யடியேன் இருவிழி காண
விளக்கம்:
சீர்தரு மூலச் செழுஞ்சுடர் விளக்கே
– உலகத்திற்குச் சீரும் ஒளியும் தரும், அதாவது ஆதிசூழலில் இருந்தே ஜோதியாக விளங்கும் மூலத் தெய்வமே! (விநாயகர் பரம்பொருளின் ஒளியாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
கார்நிற மேனிக் கற்பகக் களிறே
– மேகம் போல் கருநிற உடலுடையவர்; எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்யும் கற்பக மரத்தை ஒத்த தெய்வீக யானையே!
அல்லல் வினையை யறுத்திடு ஞான
– வாழ்வில் ஏற்படும் துன்பங்களையும், பாவ வினைகளையும் முற்றிலும் அழிக்கக்கூடிய ஞானசூரியனே!
வல்லபை தன்னை மருவிய மார்பா
– வல்லபை எனும் சக்தியுடன் இருப்பவர், அதாவது விநாயகரின் சக்தியுடன் கூடிய பரமாத்மா.
பொங்கர வணிந்த புண்ணியமூர்த்தி
– புகழும், ஒலி (பொங்கும்) என்றும் எழும் அருள் வடிவமாகிய புண்ணிய வடிவமே!
சங்கர னருளிய சற்குரு விநாயக
– சிவபெருமானின் அருளால் தோன்றிய, உண்மையான ஆன்மீகக் குரு விநாயகரே!
ஏழை யடியேன் இருவிழி காண
– உன் அடியேன், ஏழ்மையிலும் பக்தியிலும் இருக்கிறேன்; என் இரு கண்களால் உன் தெய்வீக வடிவத்தை காண வைக்கும் அருள் செய்க!
வேழ முகமும் வெண்பிறைக் கோடும்
பெருகிய செவியும் பேழை வயிறும்
திருவளர் நுதலில் திருநீற் றழகும்
சிறுத்த கண்ணுஞ் சீதளப் பார்வையும்
நறுத்திகழ் நாசியும் நாண்மலர்ப் பாதமும்
நவமணி மகுடநன்மலர் முடியும்
கவச குண்டல காந்தியும் விளங்கச்
விளக்கம்:
வேழ முகமும் வெண்பிறைக் கோடும்
– யானையின் முகம் (வேழ முகம்) மற்றும் வெண்மையுடன் இருக்கும் தேவேந்திரன் அணியும் பிறைச்சந்திரம் போன்ற அழகு கொண்டவர்.
பெருகிய செவியும் பேழை வயிறும்
– மிகப்பெரிய செவிகள் (அறிவுக் கேள்விக்கான திறமையின் அடையாளம்) மற்றும் வட்டமான பெரும் வயிறு (அவை எல்லாம் கொண்ட பெருமை வாய்ந்த தெய்வம்).
திருவளர் நுதலில் திருநீற் றழகும்
– புனிதமான நுதலில் (முன்பகுதியில்) திருநீறு (விபூதி) பூசப்பட்டு பக்தி வடிவில் அழகு பொருந்தி இருக்கும்.
சிறுத்த கண்ணுஞ் சீதளப் பார்வையும்
– கூர்மையாகக் காணும் சிறு கண்கள் மற்றும் எப்போதும் அமைதியான பார்வை (கருணை மிகுந்த கண்கள்).
நறுத்திகழ் நாசியும் நாண்மலர்ப் பாதமும்
– அழகாக வடிவமைந்த நாசி (மூக்கு) மற்றும் குறும்புன்னகையுடன் மலர்ந்திருக்கின்ற திருப்பாதங்கள் (பாத பூஜைக்குத் தக்கவை).
நவமணி மகுடநன்மலர் முடியும்
– ஒன்பது வகை மாணிக்க ரத்னங்களால் ஆன மகுடமும், அதில் பூத்த அழகிய மலரும்.
கவச குண்டல காந்தியும் விளங்கச்
– வைரம் போன்ற கவசம் (ஆடை/உடற்பாதுகாப்பு), குண்டலங்கள் (காதணிகள்), மற்றும் அவற்றின் ஒளி விரிகின்ற வகையில் ஒளிபரப்புகின்றது.
சிந்தூரத் திலகச் சந்தனப் பொட்டும்
ஐந்து கரத்தி னழகும்வீற் றிருக்க
பாச வினையைப் பறித்திடு மங்குச
பாசத் தொளியும் பன்மணி மார்பும்
பொன்னாபரணமும் பொருந்துமுந் நூலும்
மின்னா மெனவே விளங்கு பட்டழகும்
உந்திச் சுழியும் உரோமத் தழகும்
தொந்தி வயிறுந் துதிக்கையுந்தோன்ற
வேதனு மாலும் விமலனு மறியாப்
பாதச் சதங்கைப் பலதொளி யார்ப்பத்
தண்டைச் சிலம்புந் தங்கக் கொலுசும்
எண்டிசை மண்டல மெங்கு முழங்க
விளக்கம்:
சிந்தூரத் திலகச் சந்தனப் பொட்டும்
– சிவப்புக் குங்குமம் (சிந்தூரம்) மற்றும் சந்தனத்தால் அணிகலனாக உலாவும் திலகம்.
ஐந்து கரத்தி னழகும் வீற் றிருக்க
– ஐந்து கரங்கள் (கைகள்) கொண்ட விக்கிரமமான அழகு; வீற்றிருந்த அலங்காரம்.
பாச வினையைப் பறித்திடு மங்குச
– பாசம் (பிணைப்பு), வினைகள் ஆகியவற்றைக் கிழித்து அழிக்கும் அங்குசம் என்ற ஆயுதம் (யானையை அடக்கும் வில் போன்றது).
பாசத் தொளியும் பன்மணி மார்பும்
– பாசம் (தடுப்பையும்) உடையவரும், பலவகை மாணிக்கங்கள் இருந்த மார்பும்.
பொன்னாபரணமும் பொருந்துமுந் நூலும்
– பொன்னால் ஆன ஆபரணங்களும், புனித நூல்களும் தங்கிய மார்பு.
மின்னா மெனவே விளங்கு பட்டழகும்
– மின்னல் போன்ற ஒளிவீசும் பட்டாடை (பட்டுப்படைகள்).
உந்திச் சுழியும் உரோமத் தழகும்
– நாவற்கரும்பு போன்ற நுனியுள்ள நரைமுடிகள் மற்றும் தேசப் புளகம் (உறுப்புகளில் இருக்கும் அழகிய முடிகள்).
தொந்தி வயிறுந் துதிக்கையுந் தோன்ற
– பெருமையைச் சேர்த்த பெரு வயிறும், புகழை பெற்ற கை (துதிக்கை – அருள் செய்கை) ஆகியன.
வேதனும் ஆலும் விமலனும் அறியாப்
– வேதங்களாலும் பிரம்மா, விஷ்ணுவாலும் அறிய முடியாத அந்த பரம்பொருள்.
பாதச் சதங்கைப் பலதொளி யார்ப்பத்
– திருப்பாதங்களில் அணிந்துள்ள சதங்கை (அணிகள்) பல ஒளியுடன் ஒலி எழுப்ப,
தண்டைச் சிலம்பும் தங்கக் கொலுசும்
– கணுக்கால்களில் அணியும் சிலம்பும் தங்கத்தால் ஆன கொலுசும் ஒலிக்கின்றன.
எண்டிசை மண்டல மெங்கு முழங்க
– அந்த ஒலி எட்டு திசைகளிலும் பரவி, முழு உலகத்தையும் நனைக்கும்.
தொகுது துந்துமி தொந்தோ மெனவே
தகுகு திந்திமி தாள முழங்க
ஆடிய பாத மண்டர்கள் போற்ற
நாடிமெய் யடியார் நாளுந் துதிக்கக்
கருணை புரிந்து காட்சி தந்தருள்
இருளைக் கடிந்து எங்கும் நிறையப்
பொங்குபே ரொளியாப் பொன்மலை போலத்
திங்கள் முடியான் றிருவுள மகிழ
வந்த வாரண வடிவையுங் காட்டிச்
சிந்தை தளர்ந்த சீரடி யார்க்கு
இகபர சாதன மிரண்டு முதவி
அகவினைத் துன்ப மகந்தை யறுத்து
மூலா தார முச்சுடர் காட்டி
விளக்கம்:
தொகுது துந்துமி தொந்தோ மெனவே / தகுகு திந்திமி தாள முழங்க
வாத்தியங்கள் (முடங்கம், தாளம்) முழங்கும் ஓசையுடன் ஆன்மிக பண்டிகை அல்லது பூஜை நிகழ்வது குறிப்பிடப்படுகிறது.
ஆடிய பாத மண்டர்கள் போற்ற / நாடிமெய் யடியார் நாளுந் துதிக்கக்
தெய்வீக நடனம் ஆடும் இறைவனின் பாதங்களை வணங்கும் அடியார்கள் தினமும் அவனைக் கூறிச் சிறப்பிக்கின்றனர்.
கருணை புரிந்து காட்சி தந்தருள் / இருளைக் கடிந்து எங்கும் நிறையப்
இறைவன் கருணையுடன் பக்தர்களுக்கு தன் திவ்ய உருவைக் காட்டி, அவர்கள் உள்ளத்தில் உள்ள அறியாமை இருளை அகற்றுகிறார்.
பொங்குபே ரொளியாப் பொன்மலை போலத் / திங்கள் முடியான் றிருவுள மகிழ
திங்கள் போன்ற (சந்திரன் போல்) திருநீற்று மகிமை உடைய தலைவனாக, பொன்மலை போல் பிரகாசிக்கும் நம்பெருமான்.
வந்த வாரண வடிவையுங் காட்டிச் / சிந்தை தளர்ந்த சீரடி யார்க்கு
சிந்தை தளர்ந்து துயரத்தில் இருக்கும் பக்தர்களுக்கு, கஜமுகம் கொண்ட வினாயகரின் வடிவம் காட்டப்படுகிறது.
இகபர சாதன மிரண்டு முதவி / அகவினைத் துன்ப மகந்தை யறுத்து
உலக வாழ்வில் (இகம்) மற்றும் பரலோக வாழ்வில் (பரம்) சிறந்த சாதனைகளை அருளி, உள்ளுறையும் துன்பங்களை நீக்குகிறார்.
மூலா தார முச்சுடர் காட்டி
மூலாதார சக்கரத்தில் ஒளிப்பொருளாகும் குணங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்; இது யோகமும் ஆன்மிக மேம்பாட்டையும் குறிக்கிறது.
வாலாம் பிகைதன் வடிவையுங் காட்டி
மாணிக்க மேனி மலர்ப்பதங் காட்டிப்
பேணிப் பணியப் பீஜாட் சரமும்
ஓமென் றுதித்த ஓங்காரத் துள்ளே
ஆமென் றெழுந்த அக்ஷர வடிவும்
இடைபிங் கலைக ளிரண்டி னடுவே
கடைமுனை சுழிமுனைக் கபாலங்குறித்து
மண்டல மூன்றும் வாயுவோர் பத்தும்
விளக்கம்:
வாலாம் பிகைதன் வடிவையுங் காட்டி
வாலாம் பிகை (வாலம்பிகை) என்பது அம்மனின் ஒரு வடிவம். அவள் வடிவத்தைத் தரிசனமாகக் காட்டுகிறார்.
(அல்லது இது ஒரு சித்தர் வடிவமுமாக இருக்கலாம் – உபதேசம் செய்யும் வடிவம்.)
மாணிக்க மேனி மலர்ப்பதங் காட்டிப்
மாணிக்கம் போல ஜொலிக்கும் தெய்வீக மேனியும், அழகிய மலர் போன்ற பாதங்களும் காட்டப்படுகிறது.
பேணிப் பணியப் பீஜாட் சரமும்
பீஜ மந்திரங்களை (உதா: “ஓம்”, “ஐம்”, “ஶ்ரீம்”) பக்தி உணர்வுடன் பேணிக் கூறி, அவற்றை பணிந்து அர்ச்சிக்க வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.
ஓமென் றுதித்த ஓங்காரத் துள்ளே
“ஓம்” எனும் ஒலி (ஓங்காரம்) உருவான இடத்தில், அந்த ஒலியின் பரம்பொருள் வெளிப்படுகிறது.
ஆமென் றெழுந்த அக்ஷர வடிவும்
“ஆம்” என்று எழும் (அமர்ந்து இருக்கின்ற) அக்ஷர வடிவம் — பரம்பொருளின் நிலையான வடிவம்.
இடைபிங் கலைக ளிரண்டி னடுவே
உடலின் நரம்பியல் அமைப்பில் உள்ள இடை மற்றும் பிங்கலை நாடிகளுக்கிடையே (மூன்றாவது – சூஷும்னை).
கடைமுனை சுழிமுனைக் கபாலங்குறித்து
கீழ் சுழி (மூலாதாரம்) முதல் மேல் சுழி (சிரசு, கபாலம்) வரை ஆற்றல் ஓடுகிறது.
மண்டல மூன்றும் வாயுவோர் பத்தும்
மூன்று மண்டலங்கள் (பூ, சுவ, மகா – புவி, சுவர்க்கம், மகர்லோகம்) மற்றும் பத்து வாயுக்கள் (பிராண, அபான, சமான, உடான, வியான், நாக, கூர்ம, க்ருக்கர, தேவதத்த, தனஞ்ஞா) குறிக்கப்படுகின்றன.
குண்டலி யசைவிலி கூறிய நாடியும்
பூதமும் பொறியும் புகழ்குண மூன்றும்
வாதனை செய்யு மறிவையும் காட்டி
ஆறா தார அங்குச நிலையைப்
பேறாகி நின்ற பெருமையுங் காட்டி
பஞ்சமூர்த்திகள் பாகத் தமர்ந்த
பஞ்ச சக்திகளின் பாதமும் காட்டி
நவ்விட மௌவும் நடுவணை வீட்டில்
அவ்வு மாக்கினை அனாதி சதாசிவம்
விளக்கம்:
குண்டலி யசைவிலி கூறிய நாடியும்
குண்டலினியின் இயக்கம் பற்றி பேசும் நாடிகள் — இடை, பிங்கலை, சூஷும்னா போன்ற நரம்பு பாதைகள் குறிக்கப்படுகின்றன.
பூதமும் பொறியும் புகழ்குண மூன்றும்
ஐந்து பூதங்கள் (நீர், நிலம், தீ, காற்று, ஆகாயம்), ஐந்து பொறிகள் (காட்சி, சுவை, வாசனை, ஒலி, தொட்டு), மற்றும் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று குணங்கள் குறிக்கப்படுகின்றன.
வாதனை செய்யு மறிவையும் காட்டி
இவை அனைத்தும் மாயையால் ஏற்படும் பந்தம், துன்பங்களை ஏற்படுத்தும் அறிவு (அவித்தை) என்பதை உணர்த்துகிறது.
ஆறா தார அங்குச நிலையைப்
உடலிலுள்ள ஆறு ஆதார சக்கரங்கள் (மூலாதாரம் முதல் ஆஜ்ஞை வரை) இதில் அங்குசம் (அடக்கம், கட்டுப்பாடு) என்பது குண்டலினியின் இயக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியாகும்.
பேறாகி நின்ற பெருமையுங் காட்டி
இந்த ஆன்மிக நிலையை அடையும்போது பெறும் பெருமை மோட்சம் அல்லது பரம் பதம் என்று கூறலாம்.
பஞ்சமூர்த்திகள் பாகத் தமர்ந்த
பஞ்சமூர்த்திகள்: பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்திரன், மகேஸ்வரன், சதாசிவன் இவர்கள் அனைவரும் ஒரே சக்தியின் பாகங்களாக இருக்கின்றனர்.
பஞ்ச சக்திகளின் பாதமும் காட்டி
இவை தத்துவத்தில் இச்சை, ஞானம், கிரியா, சத்தி, ஆனந்தம் எனும் ஐந்து சக்திகள்.
நவ்விட மௌவும் நடுவணை வீட்டில்
நாவுப்படலத்தினுள் இருக்கும் மௌனம் (மனம் அமைதி அடையும் இடம்), இது உள்ளம் அமைந்திருக்கும் இடம் — “நடுவணை வீடு” என்பது சக்தியின் நிலையைக் குறிக்கிறது.
அவ்வு மாக்கினை அனாதி சதாசிவம்
“அ” என்பது சிவனை, “வ்” என்பது சக்தியை, “உ” என்பது யோக நெருப்பை குறிக்கும் — இந்த “அவ்வு” மந்திரத்தில் இருக்கும் உன்னத பரவாயுள்ள சக்தி ஆனாதியாகும் — இதுவே சதாசிவம்.
நைவிழிஞான மனோன்மணி பாதமும்
நைவினை நணுகா நாத கீதமும்
கண்டு வணங்கக் கண்ணைத் திறந்து
விண்டல மான வெளியையும் காட்டி
ஐம்பத் தோரெழுத் தட்சர நிலையை
இகபர சக்கர விதிதனைக் காட்டிப்
புருவ நடுவணை பொற்கம லாசான்
திருவிளை யாடலுந் திருவடி காட்டி
நாதமும் விந்தும் நடுநிலை காட்டிப்
போத நிறைந்த பூரணங் காட்டி
உச்சி வெளிதனி லுள்ளொளி காட்டி
வச்சிரம் பச்சை மரகத முத்துப்
பவளம் நிறைந்த பளிங்கொளி காட்டிச்
சிவகயி லாசச் சேர்வையுங் காட்டிச்
விளக்கம்:
நைவிழி ஞான மனோன்மணி பாதமும்
“மனோன்மணி” என்பது தெய்வீக சக்தியின் ஒருவடிவம் (பராசக்தி).
நைவிழி: உள்ளொளி கொண்ட விழி (ஞானத் துளி).
அவளுடைய பாதம் ஞானத்தினால் தெரிகிறது.
நைவினை நணுகா நாத கீதமும்
காம, கிரோத, லோபம் போன்ற நைவினைகள் சேராத தூய ஒலி (நாதம்) – அது தெய்வீக இசை போன்றது.
கண்டு வணங்கக் கண்ணைத் திறந்து / விண்டல மான வெளியையும் காட்டி
உள் பார்வை (ஞானக் கண்) திறந்தவுடன், அகில காசத்தின் பரந்த வெளி (சித்தாக்காசம்) தெரிகிறது.
ஐம்பத் தோரெழுத் தட்சர நிலையை
“ஓம் நம சிவாய” எனும் ஐம்பெழுத்து மந்திரத்தின் ஒவ்வொரு எழுத்தும் தனி தத்துவ நிலையை குறிக்கும்.
இது அக்ஷர (வெறும் எழுத்தல்ல, அதீதமான சக்தி) நிலை.
இகபர சக்கர விதிதனைக் காட்டி
இகபர (இமையாமும் இப்பிறப்பும்) சக்கர அமைப்புகள் — அதாவது வாழ்க்கை வட்டம், பந்தம் மற்றும் கர்ம விதி.
புருவ நடுவணை பொற்கம லாசான்
புருவங்களுக்கிடைமையிலுள்ள ‘ஆஜ்ஞா சக்கரம்’ (அறிவு வாசல்) – பொற்கமலத்தின் போல் பிரகாசிக்கும்.
இது தெய்வீக ஆசனமாகும்.
திருவிளை யாடலுந் திருவடி காட்டி
இறைவனின் விளையாட்டுகள் (மாயையோடு ஆனந்தம்), திருவடிகளால் அருளும் தரிசனம்.
நாதமும் விந்தும் நடுநிலை காட்டிப் / போத நிறைந்த பூரணங் காட்டி
நாதம் = ஒலி சக்தி, விந்து = ஒளி/வித்து சக்தி;
இரண்டும் சமநிலையில் இருப்பது, ஆன்மிகத்திலும் யோகத்திலும் பூரண நிலை.
உச்சி வெளிதனி லுள்ளொளி காட்டி
உச்சி (சஹஸ்ரார சக்கரம்) – அதன் உள்ளே இருக்கும் தெய்வீக ஒளியை காண்பிக்கிறது.
வச்சிரம் பச்சை மரகத முத்துப் / பவளம் நிறைந்த பளிங்கொளி காட்டிச்
வச்சிரம் (வைர வண்ண ஒளி), பச்சை மரகதம், முத்து, பவளம் போன்ற பல்வகை ஒளிக்கதிர்கள்
இவை யோக அனுபவத்தில், தெய்வீக ஒளியாகக் காட்சியளிக்கின்றன.
சிவகயி லாசச் சேர்வையுங் காட்டிச்
இறுதியில், சிவனது பரமபதமான சிவகயிலாயம் எனும் பேரின்ப நிலையை உணர்த்துகிறார்.
சத்தம் பிறந்த தலத்தையும் காட்டித்
தத்துவந் தொண்ணூற் றாரையும் நீக்கிக்
கருவி கரணம் களங்க மறுத்து
மருவிய பிறவி மாயையை நீக்கி
உம்பர்க ளிருடிகள் ஒருவரும் காணா
அம்பர வெளியி னருளையுங் காட்டிச்
சக்தி பராபரை சதானந்தி நிராமய
நித்திய ரூபி நிலைமையுங் காட்டி
அடியார் ஞான மமிர்தமா யுண்ணும்
வடிவை யறியும் வழிதனைக் காட்டி
நாசி நுனியில் நடக்குங் கலைகள்
வாசிவா வென்று வாங்கிப் பிடித்து
நின்மல வடிவாய் நிறுவித் தப்புறம்
விண் மயமான விதத்தையுங் காட்டித்
தராதல முழுதுந் தானாய் நிறைந்த
பராபர வெளியைப் பணிந்திடக் காட்டி
என்னுட லாவி யிடம்பொரு ளியாவுந்
விளக்கம்:
சத்தம் பிறந்த தலத்தையும் காட்டி
“சத்தம்” என்பது ஆன்மீக ஒலி (நாதம்). அது தோன்றும் ஆதித் தலம் (சுத்த சத்தத்தின் தோற்ற இடம் – பரா நாதம்) காட்டப்படுகிறது.
தத்துவந் தொண்ணூற் றாரையும் நீக்கிக்
96 தத்துவங்கள் (பஞ்ச பூதங்கள், கன்மேந்திரியங்கள், ஞானேந்திரியங்கள், அந்தக்கரணங்கள், ஆத்மிக/மாயிக/பாஷித தத்துவங்கள்) எல்லாவற்றையும் கடந்து விடும்.
கருவி கரணம் களங்க மறுத்து
கருவிகள் (உடல், மனம்), கரணங்கள் (கரண சரீரம்), களங்கம் (மாசுகள் – மூடநிலை, பாசம்) — இவை அனைத்தையும் துறக்கிறது.
மருவிய பிறவி மாயையை நீக்கி
பிறவிப்பிணியை ஏற்படுத்தும் மாயையை ஒழித்து விடுகிறது.
உம்பர்க ளிருடிகள் ஒருவரும் காணா / அம்பர வெளியி னருளையுங் காட்டி
சாதாரண உயிர்கள் காண இயலாத அந்த பரமான ஆதி வெளிக்குள் உள்ள அருளை காண்பிக்கிறது.
(இது “சித்தாக்காசம்” அல்லது “சிவாக்காசம்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.)
சக்தி பராபரை சதானந்தி நிராமய / நித்திய ரூபி நிலைமையுங் காட்டி
பராபரை சக்தி – இறைவி/இறைவனின் உருவிலா நிலை (பரசிவம்),
சதானந்தம் (சுத்த ஆனந்த நிலை),
நிராமயம் (அறுவாறு வியாதிகளும் இல்லாத),
நித்தியமான (மாற்றமில்லாத) நிலையை உணர்த்துகிறது.
அடியார் ஞான மமிர்தமா யுண்ணும் / வடிவை யறியும் வழிதனைக் காட்டி
இறைநிலை அடைந்தவர்கள் “ஞான அமிர்தம்” போல ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.
அந்த அமிர்தமான அனுபவ நிலையை அடைவதற்கான வழியைக் காட்டுகிறது.
நாசி நுனியில் நடக்குங் கலைகள் / வாசிவா வென்று வாங்கிப் பிடித்து
நாசி நுனி (நாசிகையின் முனை) என்பது பிராணாயாமத்தின் முக்கிய இடம்.
அங்கு நடக்கும் சக்தி ஓட்டங்களை (கலைகள் – 16 கலைகள்) சீராக கட்டுப்படுத்தி பிடித்து, வாசி (மூச்சு) வழி ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது.
நின்மல வடிவாய் நிறுவித் தப்புறம் / விண்மயமான விதத்தையுங் காட்டி
சுத்தமான, களங்கமற்ற சிவ வடிவத்தில் நிலைத்து,
சீரற்ற பாஷங்களைத் தாண்டி, விண்மயமான (தீப்தி / பராபரக் காசம் போன்ற) நிலையைக் காட்டுகிறது.
தராதல முழுதுந் தானாய் நிறைந்த / பராபர வெளியைப் பணிந்திடக் காட்டி
இவ்வுலகம் முழுவதிலும் பரவிய பராபர (சிவம் – ஒளி) நிலையை உணரச் செய்கிறது.
என்னுட லாவி யிடம்பொரு ளியாவுந்
என் உடலாகவும், உயிராகவும், இடமாகவும், பொருளாகவும் எல்லாம் ஒரே பரம் (பரமபொருள்) என்ற உண்மையை உணரச் செய்கிறது.
தன்னுடை வசமாந் தவநிலை காட்டி
நானெனு மாணவம் நாசம தாகத்
தானென வந்து தயக்கந்தீர
ஆன குருவா யாட்கொண் டருளி
மோன ஞான முழுது மளித்துச்
சிற்பரி பூரண சிவத்தைக் காண
நற்சிவ நிஷ்கள நாட்டமுந் தந்து
குருவுஞ் சீஷனுங் கூடிக் கலந்து
இருவரு மொருதனி யிடந்தனிற் சேர்ந்து
தானந்த மாகித் தற்பர வெளியில்
ஆனந்த போத அறிவைக் கலந்து
விளக்கம்:
தன்னுடை வசமாந் தவநிலை காட்டி
தன்னைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ள உயர்தர தவநிலையை (அமைதி, தியானம், சுய கட்டுப்பாடு) குரு காட்டுகிறார்.
நானெனு மாணவம் நாசம தாகத்
“நான்” என்ற அகங்காரமான மாணவம் (அறிவாற்றல் அல்லது அறிவின் அபிமானம்) அழிந்து,
அகந்தை நசித்து விடுகிறது.
தானென வந்து தயக்கந்தீர
“நான் அல்ல, எல்லாம் தானே!” என்ற பரம ஞான உணர்வுடன் தயக்கம் நீங்கி,
இறைவனே என்னுள் வந்து சேர்கிறான் (அனுபவிக்கிறான்).
ஆன குருவா யாட்கொண் டருளி
அந்த பரசிவன் (தெய்வீக சக்தி) குருவின் ரூபமாக வந்து மாணவனை ஏற்றுக் கொண்டு அருள் பாலிக்கிறார்.
மோன ஞான முழுது மளித்துச்
ஒலி இல்லாத “மோனஞ் ஞானம்” (சப்தத்திற்கு அப்பாற்பட்ட, வாக்கிற்கு எட்டாத ஆனந்த ஞான நிலை)
முழுவதுமாக பரிசளிக்கப்படுகிறது.
சிற்பரி பூரண சிவத்தைக் காண
சிற் பரி (சிறந்த பரம்), பூரண சிவம் — அனைத்திலும் நிறைந்த, வடிவமற்ற சிவம் —
அந்த சுத்த சிவத்தை அனுபவிக்கச் செய்கிறது.
நற்சிவ நிஷ்கள நாட்டமுந் தந்து
நற்குணமுள்ள, நிஷ்கள (உடல், குணம், இயக்கம் இன்றி) சிவன் இருப்பது போல் நாட்டம் (அடையாளம்/நிலையான அனுபவம்) தரப்படுகிறது.
குருவுஞ் சீஷனுங் கூடிக் கலந்து
குருவும் சீஷனும் தனித்தனி இருப்பது இல்லாமல்,
ஒரே ஆன்மீக ஒற்றுமையில் கலந்துவிடுகிறார்கள்.
இருவரு மொருதனி யிடந்தனிற் சேர்ந்து
இருவரும் ஒன்றாக ஒரே தத்துவத்தில் (தானந்தமான தற்பர நிலை) ஒன்றாக நிற்கிறார்கள்.
தானந்த மாகித் தற்பர வெளியில்
தானந்தம் = தனி ஆனந்த நிலை (சுயத்தில் உள்ள பேரின்பம்),
தற்பர = உயர்ந்த பரம் (அத்வைத சிவம்),
அதில் தானந்தமாகவே நிலைபெறுகிறார்கள்.
ஆனந்த போத அறிவைக் கலந்து
ஆனந்த உணர்வும், அறிவும் ஒன்றாய் கலந்து,
இருவேறு அல்ல, ஒரே பரஞ்சோதியாய் உள்ள நிலையில் அமைந்துவிடுகிறார்கள்.
புவனத் தொழிலைப் பொய்யென் றுணர்ந்து
மவுன முத்திரையை மனத்தினி லிருத்திப்
பெண்டு பிள்ளை பண்டு பதார்த்தங்
கண்டது மாயைக் கனவென காட்டிப்
பாச பந்தப் பவக்கடல் நீக்கி
ஈச னிணையடி யிருத்தி மனத்தே
நீயே நானாய் நானே நீயாய்க்
காயா புரியைக் கனவென வுணர்ந்து
எல்லா முன்செய லென்றே யுணர
நல்லா யுள்ளருள் நாட்டந் தருவாய்
காரண குருவே கற்பகக் களிறே
வாரண முகத்து வள்ளலே போற்றி
நித்திய பூசை நைவேத் தியமும்
பக்தியாய்க் கொடுத்துப் பரமனே போற்றி
விளக்கம்:
புவனத் தொழிலைப் பொய்யென் றுணர்ந்து
உலகத்தில் நடக்கும் அனைத்து வேலைகளும், பொருட்களும் (புவன தொழில்கள்) பொய்யானவை (மாயையானவை) என்று ஞானி உணர்கிறார்.
மவுன முத்திரையை மனத்தினி லிருத்திப்
மனத்தில் “மவுனம்” என்ற முத்திரையை (சப்தம் கடந்த சிந்தனை நிலையை) நிலைநிறுத்துகிறார் — இது “அந்தர்மவுனம்”.
பெண்டு பிள்ளை பண்டு பதார்த்தங்
பெண், பிள்ளை, பழைய சம்பந்தங்கள், பொருட்கள் இவை அனைத்தும்
கண்டது மாயைக் கனவென காட்டிப்
எல்லாம் மாயையாக, கனவென (நனவாய் தெரியும்படியான மாயை) இருப்பதென உணர்கிறார்.
பாச பந்தப் பவக்கடல் நீக்கி
பாசம் (பிணைப்பு), பந்தம் (சம்பந்தங்கள்), பவக்கடல் (பிறவி சுழற்சி) இவற்றிலிருந்து விடுதலை பெறுகிறார்.
ஈச னிணையடி யிருத்தி மனத்தே
ஈசனின் திருவடிகளை மனத்தில் உறுதியாக வைத்துப் பூஜிக்கிறார் மனக்கோயிலில்.
நீயே நானாய் நானே நீயாய்க்
“நீயும் நானும் வேறல்ல” என்ற அத்வைத உணர்வை அடைகிறார்
பரம் (நீ) எனும் சிவமும், ஜீவன் (நான்) எனும் அஹம்பாவமும் ஒன்றாயிற்று.
காயா புரியைக் கனவென வுணர்ந்து
இந்த உடல் (காயம்), நிலை (புரி) இவையும் கனவாகவே உள்ளன என்று உணர்கிறார்.
எல்லா முன்செய லென்றே யுணர
எல்லாம் முன்கூட்டியே (பிராரப்த கர்மம்) நிகழும் செயல்கள் தான் என்று இங்கே ஞானி புரிந்து கொள்கிறார்.
நல்லா யுள்ளருள் நாட்டந் தருவாய்
நன்கு (அருள் வாயிலாக) உள்ளே பதியக்கூடிய நிலையில், குரு அருளால் அத்வைத நாட்டத்தை (சிவ பதத்தை) தருகிறான்.
காரண குருவே கற்பகக் களிறே
“காரண குரு” — எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமான உயர் குரு,
“கற்பகக் களிறு” — வேண்டியது யாதும் தரும் பரம குரு.
வாரண முகத்து வள்ளலே போற்றி
வாரண முகம் (ஐயப்பன் அல்லது விநாயகர்) உடைய வள்ளல்
பரம் அருள் சொரூபம் என்று போற்றி வழிபடுகிறார்.
நித்திய பூசை நைவேத் தியமும்
பூசையும், நைவேத்தியமும் — இவை நிலையானதாக (நித்தியம்)
பக்குவமான பக்தியில் தொடர்வது.
பக்தியாய்க் கொடுத்துப் பரமனே போற்றி
பக்தியே காணிக்கையாக வழங்கி,
பரமனை (சிவனை, பரசிவ நிலையை) போற்றி வணங்குகிறார்.
ஏத்திய னுதின மெளியேன் பணியக்
கூற்றினை யுதைத்த குளிர்பதந் தந்து
ஆக மதுர வமிர்த மளித்துப்
பேசு ஞானப் பேறெனக் கருளி
மனத்தில் நினைத்த மதுர வாசகம்
நினைவிலும் கனவிலும் நேசம் பொருந்தி
அருண கிரியா ரவ்வை போலக்
கருத்து மிகுந்து கவிமழை பொழிய
வாக்குக் கெட்டாவாழ்வையளித்து
நோக்கரு ஞான நோக்கு மளித்து
இல்லற வழ்க்கை யிடையூ றகற்றிப்
புல்லரிடத்திற் புகுந்துழ லாமல்
ஏற்ப திகழ்ச்சி யென்ப தகற்றிக்
காப்ப துனக்குக் கடன்கண் டாயே
விளக்கம்:
ஏத்திய னுதின மெளியேன் பணியக்
எந்நாளும் (நுதினம்) எளிமையாய் உள்ள நான் (மெளியேன்) உன்னை வேண்டி வணங்கும் போது,
கூற்றினை யுதைத்த குளிர்பதந் தந்து
யமன் எனும் கூற்றைத் தடிந்து வென்ற உன் பதங்கள் எனக்கு குளிர்ச்சி தருகின்றன (அதாவது, பயமில்லாத நிலை).
ஆக மதுர வமிர்த மளித்துப்
அகம் முழுதும் ஆனந்திக்கச் செய்யும் மதுரமான ஞான அமிர்தம் அருளுகிறாய்.
பேசு ஞானப் பேறெனக் கருளி
பேசும் சொற்களில் நரைவிலாத ஞானப் பேறுகளை, பரிசாக எனக்குத் தருகிறாய்.
மனத்தில் நினைத்த மதுர வாசகம்
மனதில் நினைக்கப்படும் உன் வாசகம் (உபதேசம்),
மிக்க இனிமையுடனும் மகிழ்வுடனும் உணரப்படும்.
நினைவிலும் கனவிலும் நேசம் பொருந்தி
நினைவு, கனவு, வாழ்க்கையின் எல்லா நிலையிலும் —
உன் அருள்பாடல்களும் உபதேசங்களும் நேசமாக அமைகின்றன.
அருண கிரியா ரவ்வை போலக்
அருணகிரிநாதர் (திருப்புகழ் புகழ்ந்த) போல்,
எனது உள்ளம் கவி மழை பொழிகிறது.
கருத்து மிகுந்து கவிமழை பொழிய
உன் அருள் காரணமாக, மனம் கவிக்கருத்தால் நிரம்பி,
சிதறா கவியாய் பிழிந்து வழிகின்றது.
வாக்குக் கெட்டா வாழ்வையளித்து
வாக்கினால் வர்ணிக்க முடியாத அளவுக்கு
சுகமயமான ஞான வாழ்க்கையை நீ தருகிறாய்.
நோக்கரு ஞான நோக்கு மளித்து
மிக நுட்பமான (கண்ணோட்டத்துக்கு அப்பாற்பட்ட) ஞான நோக்கை எனக்குத் தருகிறாய்.
இல்லற வழ்க்கை யிடையூ றகற்றிப்
இல்லற வாழ்வின் இடையூறுகள் (மாயை, பந்தம், குழப்பம்) அனைத்தையும் நீக்குகிறாய்.
புல்லரிடத்திற் புகுந்துழ லாமல்
அடைந்த நிலை இழந்தவனாக புல்லரிடம் (அஞ்ஞானிகள், குற்றவாசல்) இடம் தேடி அலையாமல் இருக்கச் செய்கிறாய்.
ஏற்ப திகழ்ச்சி யென்ப தகற்றிக்
“இது எனது வீழ்ச்சி”, “நான் தகுதியற்றவன்” என்ற தவறான எண்ணங்களை நீக்கி,
காப்ப துனக்குக் கடன்கண் டாயே
“உன்னை காப்பது என் கடமை!” என்று பெரும் பரிவு கொண்ட குரு அருள் வெளிப்படுகிறது.
நல்வினை தீவினைநாடி வருகினுஞ்
செல்வினை யெல்லாஞ் செயலுன தாமால்
தந்தையும் நீயே தாயும் நீயே
எந்தையும் நீயே ஈசனும் நீயே
போத ஞானப் பொருளும் நீயே
நாதமும் நீயே நான்மறை நீயே
அரியும் நீயே அயனும் நீயே
திரிபுர தகனஞ் செய்தவன் நீயே
சக்தியும் நீயே சதாசிவம் நீயே
புத்தியும் நீயே பராந்தகன் நீயே
பக்தியும் நீயே பந்தமும் நீயே
முத்தியும் நீயே மோட்சமும் நீயே
ஏகமும் நீயே என்னுயிர் நீயே
தேகமும் நீயே தேகியும் நீயே
விளக்கம்:
நல்வினை தீவினை நாடி வருகினும்
நலமிக்க கர்மங்கள் (நல்வினைகள்) அல்லது தீயவினைகள் எதுவாக வந்தாலும்,
செல்வினை யெல்லாஞ் செயலுன தாமால்
அதனால் ஏற்படும் செல்வங்கள் எல்லாம், உன் அருளால் மட்டுமே நிகழ்கின்றன.
தந்தையும் நீயே தாயும் நீயே
எனது தந்தையாகவும், தாயாகவும் நீயே இருக்கின்றாய்.
எந்தையும் நீயே ஈசனும் நீயே
என் குடும்ப மூதாதையாகவும், பரம்பொருளாகிய ஈசனாகவும் நீயே.
போத ஞானப் பொருளும் நீயே
போத ஜ்ஞானம் (அறிவு, உண்மை), அந்த பொருளும் நீயே.
நாதமும் நீயே நான்மறை நீயே
இசையின் அதிநுட்ப ஒலி (நாதம்), நான்கு வேதங்களும் — நீயே.
அரியும் நீயே அயனும் நீயே
திருமால் (விஷ்ணு) மற்றும் பிரம்மா ஆகிய தேவன்களும் நீயே.
திரிபுர தகனஞ் செய்தவன் நீயே
மூன்று புரங்களை அழித்த சிவனும், நீயே (அதாவது சக்தி-சிவம் ஒரே பரமொளி).
சக்தியும் நீயே சதாசிவம் நீயே
சக்தியான தாயும், பரம சிவனான சதாசிவனும் நீயே.
புத்தியும் நீயே பராந்தகன் நீயே
அறிவுத் திறனும் (புத்தி), உலகம் முழுவதையும் அழித்து வெல்லும் பராந்தகனும் நீயே.
பக்தியும் நீயே பந்தமும் நீயே
பக்தி எனும் நேச உணர்வும், பந்தமாகிய பாசமும் — இரண்டும் நீயே.
முத்தியும் நீயே மோட்சமும் நீயே
விடுதலையும், மோக்ஷம் எனும் கடைசி இலட்சியமும் நீயே.
ஏகமும் நீயே என்னுயிர் நீயே
அனைத்திலும் ஒன்றான ஏகம் (அத்வைதம்) நீயே,
என் உயிராகவும் நீயே.
தேகமும் நீயே தேகியும் நீயே
உடலாகவும், உடலை இயக்கும் சக்தியாகவும் (தேகி = ஆத்மா) நீயே.
உன்னரு ளன்றி உயிர்த்துணை காணேன்
பின்னொரு தெய்வம் பேசவு மறியேன்
வேதன் கொடுத்த மெய்யிது தன்னில்
வாத பித்தம் வருத்திடு சிலேத்துமம்
மூன்று நாடியும் முக்குண மாகித்
தோன்றும் வினையின் துன்ப மறுத்து
நாலா யிரத்து நானூற்று நாற்பத்தெட்டு
மேலாம் வினையை மெலியக் களைந்து
அஞ்சா நிலைமை யருளிய நித்தன்
பஞ்சாட் சரநிலை பாலித் தெனக்கு
செல்வமும் கல்வியுஞ் சீரும் பெருக
நல்வர மேதரும் நான்மறை விநாயக
சத்திய வாக்குச் சத்தா யுதவிப்
விளக்கம்:
உன்னரு ளன்றி உயிர்த்துணை காணேன்
உன் அருள் இல்லாமல் எனக்கு வேறு உயிர்க்கு ஆதரவாக எதுவும் இல்லை.
(அருளே உயிரின் அடித்தளம் என்கிற ஞானம்.)
பின்னொரு தெய்வம் பேசவு மறியேன்
உன்னைத் தவிர வேறு எந்த தெய்வத்தையுமே புகழ மனம் இழுக்காது.
(அதிகமத பக்தி, ஒருமைத் தூய்மை.)
வேதன் கொடுத்த மெய்யிது தன்னில்
வேதங்கள் வழங்கிய உண்மை — அதாவது நீயே கடவுள் என்று.
வாத பித்தம் வருத்திடு சிலேத்துமம்
உடலின் மூன்று தோஷங்கள் (வாதம், பித்தம், சிலேத்துமம்)
இவை கொண்டு வரும் வியாதிகளை நீக்கி
மூன்று நாடியும் முக்குண மாகித்
உடலில் ஓடும் மூன்று நாடிகள் (இடை, பிங்கலை, சுஷும்னா)
அவை மூவகை குணங்கள் (சத்த்வ, ரஜஸ், தமஸ்) மூலம் தோன்றும்
தோன்றும் வினையின் துன்ப மறுத்து
அவற்றால் உருவாகும் கர்ம வினைகள் மற்றும் துன்பங்களை நீக்கி,
நாலாயிரத்து நானூற்று நாற்பத்தெட்டு
வேதங்களால் கூறப்படும் 4488 வகை பாப வினைகள்,
மேலாம் வினையை மெலியக் களைந்து
அவை எல்லாம் மெலிந்து மறையுமாறு அருள் செய்கிறாய்.
அஞ்சா நிலைமை யருளிய நித்தன்
எதையும் அஞ்சாத நிலையை (அபயம்) அருளும் நித்த விக்ரஹம் (நித்யமான ஒரே பொருள்).
பஞ்சாட் சரநிலை பாலித் தெனக்கு
“ஓம் கம் கணபதயே நம:” என்ற பஞ்சாட்சர மந்திரத்தின் சக்தியை எனக்குக் கொடுத்து பாதுகாப்பாய் வைத்தாய்.
செல்வமும் கல்வியுஞ் சீரும் பெருக
எனது வாழ்க்கையில் செல்வம், கல்வி, பெருமை ஆகியவை எல்லாம் உயரும்.
நல்வர மேதரும் நான்மறை விநாயக
நல்ல வரங்களைத் தரும் நான்கு வேதங்களாலும் புகழப்படும் விநாயகர்.
சத்திய வாக்குச் சத்தா யுதவிப்
உன் வாக்கே சத்தியம். சத்தாக் தத்துவம் எனும் ஆன்ம உண்மை.
அந்த உண்மை எனக்குத் துணையாக உள்ளது.
புத்திரனே தரும் புண்ணிய முதலே
வெண்ணீ ரணியும் விமலன் புதல்வா
பெண்ணா முமையாள் பெருகுஞ் சரனை
அரிதிரு மருகா அறுமுகன் றுணைவா
கரிமுகவாரணக் கணபதி சரணம்
குருவே சரணம் குணமே சரணம்
பெருவயி றோனே பொற்றாள் சரணம்
கண்ணே மணியே கதியே சரணம்
விண்ணே யொளியே வேந்தே சரணம்
மானத வாவி மலர்த்தடத் தருகிற்
றான த்தில் வாழும் தற்பரா சரணம்
உச்சிப் புருவத் துதித்துல களிக்குஞ்
சச்சி தானந்த சற்குருசரணம்
விக்கின விநாயகா தேவே ஓம்
அரகர சண்முக பவனே ஓம்
சிவ சிவ மஹாதேவ சம்போ ஓம்
விளக்கம்:
புத்திரனே தரும் புண்ணிய முதலே
புத்திரன் (கடவுள், தெய்வம்) தான் அருளும் புண்ணியத்தின் மூலம்,
ஒரு உண்மையான ஆன்மிக வளம் பெற முடியும்.
வெண்ணீரணியும் விமலன் புதல்வா
தனிச்சிறப்பு வாய்ந்த வெண்ணீர் (அறிவு, பக்தி) மற்றும் விமலன் (சுத்தம், பரம்பொருள்) ஆகியவைகளில் பிறந்த புதல்வன்.
பெண்ணா முமையாள் பெருகுஞ் சரனை
இறைஅருளின் மூன்று அம்சங்களை கொண்ட பெண்ணா, அந்த அம்சத்தில் பெருக்கப்படும் சரணம் (ஆராதனை).
அரிதிரு மருகா அறுமுகன் றுணைவா
அரிதிரு மருகா – சிவன் மற்றும் முருகன், அறுமுகன் என்ற பிள்ளையார் குணத்தில் உடைந்து, அந்த பயணத்தின் பெரும்பகுதியில் பூரண உணர்வு.
கரிமுகவாரணக் கணபதி சரணம்
கரிமுகன் (கணபதி) என்ற பெருமையை சேர்த்துச் சத்தியமாக பெருந்தெய்வத்திற்கு அருளையும் நாடு.
குருவே சரணம் குணமே சரணம்
குரு, அல்லது ஆன்மிக வழிகாட்டி என்பவரின் சரணத்தில் அருள் பெறும் வழி.
பெருவயி றோனே பொற்றாள் சரணம்
பெருவயி ரோனே, ஒரு உயர் நிலை (பெரும்பொறுப்பு) தெய்வத்தின் சரணத்தில் இன்பம் பெருகும்.
கண்ணே மணியே கதியே சரணம்
கண்ணே (கண்ணாடி, பரம்பொருள்) மற்றும் மணியே (அழகு, தெய்வம்) ஆகியவற்றின் சரணம் (அறிவின் அடையாளம்).
விண்ணே யொளியே வேந்தே சரணம்
விண்ணின் அதீத ஒளி மற்றும் வேந்தா (தெய்வமிகு காட்சியுடன்) சரணம்.
மானத வாவி மலர்த்தடத் தருகிற்
தன்னுடைய அவதாரத்தில் உண்மைத் தீர்வுகள் சீராகவும், மலர் பூத்தல்(ஆராதனை வளரும்).
றான த்தில் வாழும் தற்பரா சரணம்
பண்டிகைகளில் பார்வை, மற்றும் அறிஞர்களின் முன்னணி பாதையைச் சீராக வாழும்.
உச்சிப் புருவத் துதித்துல களிக்குஞ்ச
பக்தியின் உச்சி (அருளின் அடிக்கோணம்) செய்து மகிழ்வுடன்.
சச்சி தானந்த சற்குருசரணம்
பக்தியின் நம்பிக்கையோடு சத்தியமான (சச்சி) சற்குரு (உதவி) செய்தி.
விக்கின விநாயகா தேவே ஓம்
விநாயகா (கணபதி) சரணமாகும் ஓம்.
அரகர சண்முக பவனே ஓம்
சண்முகன் (முருகன்) சரணம், இதன் அருள் வழி திறந்த ஓம்.
சிவ சிவ மஹாதேவ சம்போ ஓம்
சிவன், மஹாதேவன், சம்போ – அவன் ஆனந்த நிலைக்கு உயர்ந்தது (சிவவெளி).
வஞ்சி விருத்தம்
கணபதி யென்றிடக் கலங்கும் வல்வினை
கணபதி யென்றிடக் காலனுங் கைதொழும்
கணபதி யென்றிடக் கரும மாதலால்
கணபதி யென்றிடக் கவலை தீருமே
விளக்கம்:
கணபதி யென்றிடக் கலங்கும் வல்வினை
கணபதி (விநாயகன்) என்ற பெயர் ஓருவனின் கலங்கும் வல்வினைகளை நீக்கி, அவற்றை முறியடித்து, சிந்தையற்றது (அழியாத) ஆக செய்யும்.
கணபதி யென்றிடக் காலனுங் கைதொழும்
கணபதி என்ற பெயரினால் காலன் (மரணம்) மற்றும் அதன் கைதொழுதுகளும் (நோய்கள், துன்பங்கள்) ஒழிகின்றன.
கணபதி யென்றிடக் கரும மாதலால்
கணபதி என்ற பெயர் கொண்டாலே கரும மாசுகளும் (பாவ வினைகள்) படுதலையின்றி தீர்ந்து விடும். இந்த தெய்வத்தின் அருள் மனிதனின் அனைத்து பாவங்களை அழித்து, முதல்நிலைப் பூசை செய்ய உதவும்.
கணபதி யென்றிடக் கவலை தீருமே
கணபதி (விநாயகன்) என்ற பெயரால் கவலைகளும் அனைத்தும் நீங்கி, சிறந்த பாதையை நிலைநாட்டும்.
வெண்பா
ஓரானைக் கன்றை யமையாள் திருமகனைப்
பேரானைக் கற்பகத்தைப் பேணினால் வாராத
புத்தி வரும் வித்தைவரும் புத்திரசம் பத்து வரும்
சக்திதருஞ் சித்தி தருந்தான்…
விளக்கம்:
ஓரானைக் கன்றை யமையாள் திருமகனைப்
இங்கு ஓரான் என்றால் பிள்ளையார் கணபதி என்பவருக்கு உரிய ஒரு பெயர் அல்லது அழகு. ஓரானைக் கன்றை (கணபதி) யமையாள் (தாயார் – பொதுவாக பரமதாயார், மகாவிஷ்ணு தாயார்) வழியில் செல்வது திருமகனின் (கணபதி) அருளின் வழியாக.
பேரானைக் கற்பகத்தைப் பேணினால் வாராத
பேரானைக் கற்பகத்தைப் (பெரிய செல்வம் மற்றும் நன்மைகள் உண்டாக்கும் தெய்வம் – சிவன், கணபதி) பேணினால் (அவனைப் போற்றினால்), எல்லா வாராத (அனுரூபத்தை உடைய, சாதனைகள் செய்யும்) நிலைகள் கட்டாயமாக எட்டப்படுகிறது.
புத்தி வரும் வித்தைவரும் புத்திரசம் பத்து வரும்
புத்தி (அறிவு), வித்தை (திறமைகள்), புத்திரசம் (அருள் பெறும் பண்பு) வருமாறு, இந்த அருளைப் பெற்றால் அந்த சிறந்த பிள்ளைகள் (புத்திரர்களுக்கு) பத்து (அனைத்து நல்ல குணங்களும்) கிடைக்கும்.
சக்திதருஞ் சித்தி தருந்தான்
சக்தி (அருளின் பூர்ணம்) தரும் (அனுசரிக்கும்) அப்படி, சித்தி (அறிவின் கலை – அவதாரம்) என்று அடையாளம் காணப்படும் அருள் முழுவதையும் வழங்கும்.
விளக்கம் :
பாடலின் உள்ளடக்கம் விநாயகரின் உருவம், பண்பு, ஞானம், அருள், மற்றும் ஆனந்த நிலையை பற்றிய மகத்தான போதனைகளை கொண்டது. இது ஒரு பக்தி மற்றும் ஞான பாதையை விளக்கும் பெரும் தமிழ்க் காவியம் எனலாம்.
இந்த பாடலின் முக்கியமான பயன்கள்:
மன அமைதி மற்றும் கவலை தீர்ச்சி :
- “கணபதி என்றிடக் கவலை தீருமே” என்கிற இறுதிச்சொற்றொடர், கணபதியை அழைக்கும் ஒரே வார்த்தையிலேயே மனவுறுத்தல்கள் அகலும் என்பதைக் கூறுகிறது.
- தினமும் இந்த விருத்தத்தை சொல்லுவது மனதை அமைதியாக்கி, மனோவலிமையை ஏற்படுத்தும்.
விதிகள், வினைகள் நீங்கும் :
- பாடலின் பல இடங்களில் வினை, பாசம், மாயை, கருமம், பிறவி, துக்கம் ஆகியவை நீங்கும் என்பதைக் கூறுகிறது.
- அதாவது, இதை நம்பிக்கையோடு பாராயணம் செய்தால் பழி, பாவம், கடன்கள் போன்ற ஆன்மிக சிக்கல்கள் களைந்துவிடும் என்பது நம்பிக்கை.
குணாதிசய மேம்பாடு :
- “புத்தியும் நீயே”, “பக்தியும் நீயே”, “முத்தியும் நீயே” போன்ற பகுதி தன்னை முழுமையாக இறைவனுடன் ஒன்றாக்கும் உன்னத நிலையை நோக்கி வழி காட்டுகிறது.
- இது தவநிலை, பக்தி, ப்ரபஞ்ச உணர்வு ஆகியவற்றை வளர்க்கும்.
ஆத்யாத்ம பூரணத்தையும் ஞான வழியையும் தரும் :
- பாடலின் மையம் “மூலாதாரம் முதல் சதாசிவ நிலை வரை” அனைத்து யோக, ஞான, சக்தி தத்துவங்களையும் ஒருங்கிணைத்துள்ளது.
- இது யோகிகள் பாராயணம் செய்யும் மூலாதார ஜாக்ரதியும், நாத, விந்து, ஒம், குண்டலினி, சக்தி ஆகிய தத்துவங்கள் மூலம் ஆன்மிக மேன்மையை அடைய உதவும்.
வாழ்க்கை முன்னேற்றம் & ஆசிகள் :
- பாடலில்: “செல்வமும் கல்வியுஞ் சீரும் பெருக” என வழிபாடு இடம்பெறுகிறது.
- அதாவது, ஐம்புல அனுபவங்களும் தூய்மையாகி, வாழ்க்கை முன்னேறவும், தகுந்த ஆசிகள் கிடைக்கும் என கூறப்படுகிறது.
